الف ) قناعت باعث عزّت و سربلندى فردى كه داراى مناعت طبع و عزّت نفس است ، در نزد همگان عزيز و سربلند است ، ولى كسى كه به مال ديگران چشم طمع داشت ، خود را اسير و ذليل ساخته و مردم با چشم حقارت به او مىنگرند . امام على عليه السلام مىفرمايد : « آدمى را قناعت براى دولت‌مندى ، و خوش خلقى براى فراوانى نعمت‌ها كافى است » . از امام على عليه السلام سؤال شد تفسير آيهء « فَلَنُحْيِيَنَّهُ حَيَاةً طَيِّبَةً » « 1 » چيست ؟ فرمود : قناعت است . « 2 » ب ) قناعت ، مالى است تمام نشدنى و بىنيازى واقعى است رسول خدا صلى الله عليه و آله مىفرمايد : « الْقناعَةُ كنزٌ لايَفْنى ؛ قناعت گنجى است كه فانى نمىشود » . « 3 » و همچنين مىفرمايد : « القناعةُ مالٌ لايَنْفَدُ ؛ قناعت مالى است كه تمام نمىشود » . « 4 » ج ) قناعت باعث آسايش خاطر و آرامش روان حضرت على عليه السلام مىفرمايد : « كسى كه به اندازهء كفايت از دنيا بهره‌مند باشد ، به آسايش دست يابد ، و آسوده خاطر گردد ، در حالى كه دنياپرستى كليد دشوارى ، و مركب رنج و گرفتارى است » . « 5 » امام صادق عليه السلام مىفرمايد : « رسول خدا صلى الله عليه و آله در مقام دعا عرضه داشت : اللّهُمَّ ارزُقْ مُحَمّداً وَآلَ مُحَمّدٍ وَ مْن احَبَّ مُحَمّداً و آلَ مُحَمَّدٍ الْعَفافَ والكَفافَ وَ ارْزُقْ مَنْ

--> ( 1 ) نحل ، آيهء 97 . ( 2 ) نهج البلاغه ، كلمات قصار 229 . ( 3 ) مشكوة الانوار ، ص 132 . ( 4 ) ميزان الحكمه ، ج 8 ، ص 280 . ( 5 ) نهج البلاغه ، كلمات قصار ، 371 .